CKV Nieuwerkerk

Hoe is het nu met ... Ab van Duijl

Datum: 29-05-2019 21:56

Ab van Duijl, 72 jaar en wonend in Veenendaal sinds 1993

In mijn werkzame leven was ik vanaf 1980 autoschade-expert. Eerst bij een expertisebureau en later bij verzekeringsmaatschappijen. Eerst Nieuw Rotterdam, dat werd opgekocht door UAP. Dat  fuseerde later weer met AXA. De laatste 8 jaar was ik hoofdexpert en toerde dus door heel Nederland. In maart 2005 verdween AXA van de Nederlandse markt en werden de schade-experts overgeplaatst naar een expertisebureau. Ik was als hoofdexpert “te duur” voor dat bureau en kreeg dus van AXA een mooie afvloeiingsregeling aangeboden. Ik was toen 58 jaar. Het mooie van die regeling was dat ik gewoon mocht gaan werken, ….. als het maar niet als expert was. Was ik ook niet meer van plan, want jarenlang 50 tot 60 uur per week werken was op den duur niet leuk meer.
Het geluk was dat we in 2005 eind maart onze nieuwe woning kregen opgeleverd. Ik had dus alle tijd om alle zaken daarbij te regelen.

Naderhand heb ik weer een baantje genomen voor 10 uur in de week als bezorger van medicijnen in de apotheek waar Marianne werkte. Dat heb ik 2 jaar gedaan. Door onderling gekonkel in die apotheek ben ik daar mee gestopt. Ik “mocht” werken maar moest niet. Als het niet met plezier kon, dan maar niet.

In die tussentijd was ik ook bij SKF al begonnen als hulpje van de accommodatiebeheerder. Bij het in stand houden van een sporthal en kantine is veel werk te doen. Tot op heden ben ik daar ’s-maandags de hele dag en ook op andere dagen mee bezig.
Ook ben ik al bijna 9 jaar weer aan het ‘werk’ bij Minicarcentrum als servicemedewerker. Een bedrijf dat handelt in 45 km auto’s. Dat is gemiddeld 20 uur per maand. Moet niet meer worden anders gaat het weer op werken lijken.

Mijn korfballoopbaan ben ik begonnen in 1962 bij korfbalvereniging Spangen in Rotterdam. Ik speelde daar in Junioren 1.

In 1966 mocht ik in militaire dienst voor 21 maanden, dus korfballen was er even niet bij. Maar toch in 1968 weer aangemeld bij Spangen. Daar op diverse locaties gespeeld omdat er destijds in Rotterdam een enorm tekort was aan speelvelden. De laatste locatie was de Spaansepolder waar we op zwart gravel speelden. De kleedkamers en kantine werden gedeeld met voetbalvereniging EDS. Geen ideale situatie. Toch speelde het eerste in de hoofdklasse. In dat eerste speelden destijds Hans van Eck, Jan Eyke en Wim v.d. Jagt. Toen die uit het eerste verdwenen gingen ze in het derde team ballen en daar werden we als “jonge honden’ bijgezet. Daar leerde je korfballen!

Door die veldenproblematiek werd er gefuseerd met SC Schiedam. Zij hadden een veld en Spangen speelde hoog. Iedereen blij zou je denken. Niets is minder waar. In de loop van 5 jaar werd de naam SSC veranderd in Harga, nam de club in ledental af en zakte het terug naar de 3e klasse.  De cultuurverschillen waren, zoals bij vele fusies, te groot. Bij Harga heb ik diverse jaren in het eerste gespeeld.

In 1978 zijn Gerdi en ik naar Nieuwerkerk verhuisd. Omdat ik destijds voorzitter werd van Harga ben ik nog enkele jaren de reis naar Schiedam blijven doen. Doordat cultuurverschil (Rotterdammers zijn anders dan Schiedammers) duurde dat voorzitterschap maar één jaar en heb ik me aangemeld bij Nieuwerkerk.

Seizoen 1981/1982 was mijn eerste seizoen. Ik mocht starten in het eerste. En dat op 34-jarige leeftijd! Na dat seizoen waren er aanstormende jeugdigen die mijn plaatsje innamen. Terecht! Ik bleef wel spelen in het tweede en later in het derde. De trainer destijds was Dick Opschoor. Een prima vent. Heb ik vele jaren goed mee kunnen samenwerken.

Ik heb altijd veel plezier gehad op de trainingen. Die waren behoorlijk intensief. De conditie van de spelers was uitstekend. 

Staand vlnr Dita, Joke, Liesbeth, Conny, Karin, Dick. Daaronder: Kees, Cor, Ab, Peter en Jan

Als speler was ik vaak ondersteunend en pikte dan ook weleens enkele doelpuntjes mee.
In die tijd speelde je nog op een groot veld met een middenvak. Zelfs om de bal het middenvak door te spelen werden hele tactieken bedacht door de trainers. Vaak was het gemakkelijker om de bal vanuit de verdediging via een stuit in het middenvak door te spelen naar de aanval.

 

Mijn medespelers in dat eerste waren destijds o.a. Guus de Lange, Kees Knuisting Neven, Peter Stolk, Dita (toen nog) van Herk, Jan Hordijk, Cora van Elst en Liesbeth Ploeger.

Bij Nieuwerkerk heb ik natuurlijk ook nog vrijwilligerswerk gedaan. Dat hoort erbij als je lid bent van een vereniging! In de oude houten kantine zorgde ik voor de bevoorrading van de consumpties. Regelmatig (tijdens werktijd) met Kees van Herwaarden naar de Makro in Delft om daar alles in te kopen.

Ook herinner ik me nog het plaatsen van de lichtmasten op het trainingsveld. Met een geleende tractor hebben we op een speciale manier de masten in de grond gekregen. Moest zo goedkoop mogelijk. 

Willem-Jan, Ab en Cor

Ik heb ook nog diverse juniorenteams getraind. O.a. Mirjam Groenendijk zat in één van die teams.

Omdat ik in Veenendaal woon en van SKF lid ben kom ik bijna nooit meer bij Nieuwerkerk. Verleden seizoen toen SKF daar speelde ben ik komen kijken. Van het huidige eerste ken ik dus niemand. Wel kwam eén naam bekend voor (Collée) In mijn tijd was Henk één van de beste spelers. Maar toen speelde ik al in het tweede. 

Individuele wedstrijden zijn me tijdens mijn verblijf in Nieuwerkerk niet bijgebleven. Wel het Kampioenschap wat gespeeld werd in Franeker. Gerdi speelde toen in het eerste en een groot deel van de leden van de vereniging was mee om te kijken en te steunen. Toen in Nieuwerkerk bekend werd dat het kampioenschap van Nederland was behaald stond bij terugkomst het station vol met supporters. Ja, toen gingen we nog met de trein naar verre uitwedstrijden.

Na mijn scheiding ben ik in 1993 naar Veenendaal verhuisd. Daar ben ik bij SKF gaan korfballen in de Midweek. Dit heb ik gedaan tot 2011. Met heel veel plezier en redelijk fanatiek. Door steeds meer kleine spierblessures ben ik op 64-jarige leeftijd gestopt. Daarna ben ik gaan hardlopen. Ik heb me aangesloten bij de loopgroep van Aart Stigter en heb een start to run cursus gedaan. Ja, ja, ook hardlopen moet je leren! Sinds die tijd loop ik gemiddeld 3x per week afstanden tussen 6 en 12 kilometer. Ik blijf er fit bij. 

Het korfbalspelletje van vroeger is niet te vergelijken met het hedendaagse. De velden waren groter, rieten mandjes, er was alleen maar echt gras en er was een middenvak. Ook tactisch is er veel veranderd. Hele systemen werden uitgevonden. Achterverdedigen was in mijn tijd heel gewoon. Vandaar waarschijnlijk ook de kleine uitslagen van vroeger. In verslagen van vroeger las ik dat 8-5 een ruime uitslag was.
Nu wordt achterverdedigen verfoeid. Ook dat gepriegel onder de paal is vaak niet om aan te zien. Waarschijnlijk zie je dat als speler anders dan als toeschouwer.

Hiermee wil ik niet zeggen dat vroeger alles beter was.