CKV Nieuwerkerk

Ik ging echt “nooit meer korfballen”, want “zo leuk als op mijn oude club zou het vast nooit meer worden”.

Hoe is het nu met .... Een nieuwe rubriek waarin we in gesprek gaan met oud-selectiespelers -en trainers van onze vereniging. Ook proberen we veel oude foto’s te plaatsen.

We zijn nog maar net van de schrik bekomen – wat een verrassing onze Guus met zijn lange manen – of we duiken de geschiedenis in met onze Zeeuwse Monique. Gezaaid in de Zeeuwse klei bij Swift en geoogst op Dorrestein nabij het laagste punt van Nederland. Tijd om een gesprek aan de knopen met deze Zeeuwse kwebbelaar.

Ha Monique, leuk dat je even tijd hebt vrijgemaakt om met ons te verhalen over jouw spelende periode bij onze club. Ik heb hier een kwartje, dus je weet wat dat betekent ….. brand maar los!

“En bedankt! Maar het is helder hoor. Ik ben dus Monique Baljeu, alweer 50 (oeps) en woonachtig in het Nieuwerkerkse. Overdag houd ik me bezig met het draaiend houden van “hotel mama” J Op de andere dagen doe ik mijn best een eerlijke, leuke en goede juf te zijn…. Zoals je net al zei korfbalde ik bij Swift in Middelburg. Ik ging pas op mijn 16e korfballen en kwam in een seniorenteam, want ik werkte op zaterdagochtend. Daarna ben ik vanwege mijn werk hier komen wonen. Ik ging echt “nooit meer korfballen”, want “zo leuk als op mijn oude club zou het vast nooit meer worden”. Mijn collega haalde me over toch eens mee te trainen en……..ik ben gebleven.”

Ben je direct in Nieuwerkerk weer voor de klas gaan staan?

Ja, ik werd juf op de Gideonschool en ik heb heel wat senioren van nu in de klas gehad. Dat was in 1988 en ik kwam hier in het 1e team. Dat was nog met 3 vakken en op gras, weet je wel, met van die kuilen waarvan je regelmatig “enkeltjes” had. En pijn in je kuiten. En modderige schoenen. Het was nog in de oude, oude kantine…….(die houten keet bij de voetbal). We hadden echt een hele leuke groep. Als ik aan die tijd terugdenk, voelt het nog altijd goed. We trainden destijds twee keer in de week anderhalf uur. Waarvan we het eerste kwartier meestal rondjes moesten rennen…..die probeerden we dan stiekem af te snijden……In de beginjaren dat ik hier speelde, was de training wel heel anders dan de latere jaren. Toen werd het allemaal wat serieuzer, werd de accommodatie ook beter. Uiteindelijk heb ik het tot 1999 in de selectie uitgehouden. Ik was toen voor de tweede maal zwanger en besloot toen echt te stoppen. Ik zal vast een bosje bloemen ofzo gehad hebben, maar van die laatste wedstrijd kan ik me echt niets meer herinneren”

Wat voor type speler was je? Wat was je kracht en waar was je minder bedreven in? Als je het kan vergelijken met de selectie van nu, wie zou zich met jou kunnen meten? Zowel qua kwaliteit als qua type speler?

“Ik was geen toptalent, maar ik was er wel. Ik was een aardige verdediger, dat vond ik ook helemaal leuk. Eerst was ik aangever, stofzuiger en altijd aanspeelbaar, later ging ik (onder Bram Rog) ineens scoren………..Als ik nu naar het 1e kijk, denk ik: wat een verschil in spel met vroeger……Wel ten goede, want het is veel sneller geworden. Dat was het natuurlijk in mijn tijd met de komst van het kunstgras ook al wel beter. Het spel zoals wij het speelden is niet meer ter vergelijken met het spel van nu. Het lijkt er totaal niet op, het spel is sneller, kleiner veld natuurlijk en die kunststofkorven die een heel ander spel met zich mee brengen. Daarnaast veel tactischer. Ik had trouwens graag in het vak gestaan met al die jonge honden. Lekker alleen maar vanuit de steun spelen en genieten van hun soms onnavolgbare acties.”

Welke wedstrijd zal je altijd bijblijven en waarom?

“Het kampioenschap op het veld waarin we naar de overgangsklasse promoveerden. Dat was toen het een na hoogste niveau. Dat was uit bij Fiks in Oegstgeest. We zaten in bespreking, onder de bomen, want het was enorm warm. De trainer hield zijn praatje en wij keken uit op de weg……..daar stopte de bussen……..en alles wat er uit kwam was BLAUW ZWART (inclusief schmink), echt, zo dik kippenvel!!!!!! Daarna wonnen we de titel en werden we, al feestend, door de junioren van toen zonder pardon in de boerensloot langs het veld gekieperd………Je wilt niet weten hoe we toen roken………en niet van het zweet! Het was fantastisch tot in de late uurtjes."

Is dit ook het seizoen wat je het langst zal heugen?

“Uh ja, dat seizoen dus en het seizoen daarna, toen Bram Rog kwam. Omdat we toen klaar waren om echt te gaan korfballen. Natuurlijk vergeet ik ook nooit seizoen ’96 waarin de D1 (met Andre Verduyn en mij als trainer) de eerste ploeg van onze club was die naar een NK ging en………Nederlands Kampioen werd!!!!!!

Welke medespelers zijn je bijgebleven?

“Dat was natuurlijk Henk Collee, wat kon je je klein voelen als hij op je schold, maar na afloop altijd een drankje doen, dus wel oke! Mirjam Groenendijk, dat was net een tijger in het veld, gelukkig was ik haar medespeler in plaats van haar tegenstandster. Jack de Ruiter, ons betonblok. Nou ja, het was gewoon echt een team.

Oh en dan zal je waarschijnlijk net als je voorgangers ook wel weer bij Jeroen van Gulik uitkomen als beste speler?

“Hahaha, ja het is niet anders!”

Wat is jouw all time favorite CKV-team?

“Ach, er zijn veel spelers die ik echt goed vind of vond, maar als je die bij elkaar zet…….is het misschien helemaal geen goed TEAM. Ik was altijd fan van Jeroen. Dus die moet er in elk geval in.”

Welke trainers heb je versleten en wat staat je daar nog van bij?

"Ed Mayer: rondjes rennen en op kamp gaan. Ruud van Balkom: met zijn Dordts accent en zijn masseur Bob. Ruud hielp je echt overal bij, tot aan klusjes thuis toe. Herman Hulsman: trainingen met “toverballen” en Bram Rog, die leerde me echt korfballen”

We zien je nog regelmatig op onze club rondlopen, wat doe je momenteel nog zoal op De Kleine Vink?

“Ik ben er inderdaad regelmatig, kijkende bij mijn korfballende gezinsleden (A1, A2 en 7), soms ook bij het eerste (mooi weer kijker ben ik) en ik sta regelmatig de patatten te bakken in de keuken. De club is nog steeds gezellig en er zijn veel activiteiten rond het korfbal (kampen, avondjes, bootcamp…… Ik geloof dat dat de kracht van deze club is) . Ik heb vele vriendschappen, een familiegevoel en leuke vakanties met elkaar aan deze club overgehouden”

Wat zou je onze jeugd willen meegeven? 

“In welk team je ook speelt: heb plezier in het spel en met elkaar! Blauw zwart zit in je hart!”

Wie moeten we zeker voor deze rubriek vragen? 

"IJsbrand Maaskant, omdat ik hem nergens kon noemen, maar in de oude sporthal zie ik hem nog zitten met zijn keyboard…….de zaal opzwepend………heerlijk om te spelen!"

IJssie moeten we zeker voor je kunnen opsnorren Monique. Blijf deze rubriek dus in de gaten houden!