CKV Nieuwerkerk

null

“…. de paalzone was niet mijn sterkste kant, maar daar hadden we toch de dames voor …”

Na onze special met een oudgediende met twee voornamen (Jacob Jan, beter bekend als Jake) pakken we nu door met de heer Knuisting Neven: beter bekend als Kees. Ruim 10 jaar ervaring in onze selectie en één van de grondleggers van onze Jeugdopleiding. Kees is net de 60 voorbij (61 om precies te zijn), nog steeds woonachtig in de Zuidplas en is getrouwd met Dita, ook oud-speelster van Nieuwerkerk 1. In ons gesprek doet Kees haarfijn uit de doeken hoe dat allemaal in zijn werk gegaan is.

Beste Kees. Leuk dat je op onze uitnodiging ingegaan ben. Ik weet dat je in je periode als speler in zo’n mooie Otis-auto rondreed. Zit je nog steeds in de liften of doe je tegenwoordig wat anders?

“Ik werk in Penitentiaire Inrichting De Schie te Rotterdam. Daar begeleid ik gedetineerden bij de arbeid die ze daar moeten verrichten. Dit doe ik inmiddels al weer 17 jaar”.

Het was aan de individuele klasse van Kees Knuisting Neven te danken dat Nieuwerkerk nog één keer gelijk kwam


Je vriend Guus vertelde ons een paar weken geleden al dat jullie samen bij De Kapellen vandaan kwamen.

“Dat was in 1979. We maakten samen de overstap van De Kapellen (nu KCC) naar Nieuwerkerk. Wij waren uitgekeken bij De Kapellen en zochten een nieuwe uitdaging. Nieuwerkerk was destijds – en is nog steeds – een dorpsclub. Maar wel een dorpsclub die vooruit wilde en dat is aardig gelukt dacht ik. Guus heeft toen het contact gelegd met Nieuwerkerk en die zagen ons graag komen. Voor die tijd was dat best bijzonder, het gebeurde nog niet zo vaak dat korfballers van club wisselden. Guus is trouwens nog steeds één van mijn beste vrienden. Ieder weekend fietsen wij samen ons trainingsrondje op de racefiets. Maar okay, toen ik dus lid werd van Nieuwerkerk begon ik direct in de selectie, daarvoor had ik tenslotte de overstap gemaakt. Ik was toen 23 en destijds was ik nog werkzaam in de techniek en werkte bij een installatiebedrijf als monteur en later bij – je had het er net al over - Otis Liften. We trainden tweemaal per week. Op het veld 5 kwartier en in de zaal 2x 1 uur. Op donderdagavond in de Ringvaarthal en een training in de gymzaal van de Gideonschool. Ja, in een gymzaal met 10 volwassenen, best druk. Gelukkig hadden we toen met Dick Opschoor een creatieve trainer de je in een uurtje helemaal kapot kreeg, iedere week weer een andere training tevoorschijn toverde en meestal ook nog alles met bal en korf.”

Staand vlnr: Dita van Herk, Joke Velsink, Liesbeth Ploeger, Coyy Baas, Karin de Vlaming, Dick Opschoor.
Zittend vlnr: Kees Knuisting Neven, Cor de Groot, Ab van Duyl, Peter Stolk, Jan Hordijk


Kees, even voor de beeldvorming van onze jonge lezers, wat voor speler was je?


“Ik was een aanvallende speler maar verdedigend stond ik ook mijn mannetje. De paalzone was niet mijn sterkste kant maar daar hadden we toch de dames voor? haha!" 

Okay dus een beetje type Jasper Marck en Kenneth Ronde?

“Ik vind het moeilijk om een vergelijking te maken met spelers van nu, het korfbalspel is zo veranderd. Ik ben nog uit de tijd van drie vakken en gras. We speelden vaak op zware grasvelden wat de snelheid van het spel niet ten goede kwam. Daarnaast zijn de spelregels ten goede aangepast. Als ik nu zie hoe een speler zijn goede positie onder de korf kan veilig stellen, dan werd je vroeger direct afgefloten voor afhouden. Hierdoor kan er vaker worden geschoten en vallen er meer doelpunten per wedstrijd. Maar afgezien dat het spelletje veranderd is, waren wij – en was ik – zeker net zo fanatiek en de hele week op een of andere manier met korfbal bezig. In mijn periode waren Henk Collee, Willem Jan van Gulik, Gerdi van Driel en Ineke Harms de echte klasbakken. Willem Jan was een heerlijke speler. Ik heb een paar seizoenen in hetzelfde vak gestaan. Hij was een op en top sportman die er alles uit wilde halen. Dat haalde hij ook uit zijn korfbalcarrière, daarom verruilde hij Nieuwerkerk voor Trekvogels, dat toen nog in de Hoofdklasse acteerde. Het hoogste niveau in die jaren. Gerdi en Ineke waren dames met veel ervaring en hadden op een hoger niveau gespeeld. Dat kon je goed merken en het was dus plezierig om met hen te spelen. Je zou sowieso Willem Jan eens aan tafel moeten uitnodigen. Ik ben zeer benieuwd hoe hij op deze tijd terug kijkt.”

Kees debuteerde in Nieuwerkerk in 1979 en tien jaar later nam hij afscheid.

“Dat was in 1989, in augustus werd ik 33 en vond ik (en Dita) het wel welletjes. Ik kan me nog herinneren dat ik in mijn laatste wedstrijd, net voor het einde met een rode kaart mocht vertrekken. Ik heb in die periode hele mooie momenten mogen beleven. Het Kampioenschap van Nederland in Franeker was zo’n moment. Na een paar mindere jaren met degradaties belandden we in de afdelingscompetitie, zowel veld als zaal. Op het veld werden we direct weer kampioen gevolgd door een NK (seizoen 82/83). Dit NK werd meer een gezellig weekendje uit dus behaalden we daar een slecht resultaat. De zaalcompetitie van seizoen 84/85 gingen we ook naar het NK en we pakten het toen serieuzer aan. In het Friese Franeker wonnen we het toernooi en mochten ons Nederlands Afdelingskampioen van Nederland noemen. Maar het zijn niet alleen de prestaties in het veld waardoor herinneringen waardevol geworden zijn. Ook naast het veld heb ik gepresteerd haha. Het was nog de periode van het middenvak. Op het veld bestond het team uit 12 spelers (6 om 6) en in de zaal bestond Nieuwerkerk 1 uit 8 spelers. Zo speelde ik dat jaar wel op het veld in 1 maar niet in de zaal. Het was het zaalseizoen van 1980/81 en ik stond niet in de basis. Foutje van de trainer natuurlijk! Ik belandde naast Dita op de reservebank. Op de een of andere manier schepte dat een band, en ja hoor, we werden verliefd. Er volgde een echt korfbalhuwelijk en kregen later 3 prachtige korfballende meiden (Karlijn, Marije en Lisette). Inmiddels volgden er nog 5 heerlijke kleinkinderen. Oh ja en 3 schoonzoons 😉. Zo zie je maar wat een seizoen op de reservebank kan opleveren. Dus bij deze alsnog mijn dank aan mijn toenmalige trainer Dick Opschoor."

 

Nu de eerste naam van een trainer is gevallen, ben ik direct benieuwd met welke trainers je nog meer te maken gehad hebt.

“Nou dat waren in volgorde van opkomst Kick Hartlief, Dick Opschoor, Richard Geryszewski, Peter ’s Gravendijk en Ed Mayer. Aan Dick Opschoor heb ik wel de beste herinneringen, hij was een echt verenigingsmens en niet voor niets 5 jaar onze trainer. Zijn trainingen waren altijd pittig maar zeer afwisselend. Alles met hem meegemaakt, degradaties, kampioenschappen met als hoogtepunt het kampioenschap van Nederland in Franeker. Na Dick kwam Richard Geryszewski, hij speelde zelf in de selectie van Fortuna dus had ons veel te leren op tactisch gebied. Hij bleef helaas maar één seizoen omdat het toch lastig te combineren was met zijn eigen korfbal carrière. Na een minder plezierig seizoen met Peter ’s Gravendijk kwam Ed Mayer. Met de komst van Ed keerde het plezier en de goede resultaten weer terug met als bekroning een kampioenschap in de zaal en promotie naar de 2e klas. Jan de Bel was in die jaren ook al onze hulpcoach.”

Staand vlnr: Kees Knuisting Neven, Henk Collee, Jack de Ruiter, Ruud Hogeweg, Ed Mayer, Jeroen van Gulik, Peter Wilhelm en Jan de Bel
Zittend vlnr: Jolanda de Ruiter, Joke Velsink, Helma van Dijk, Mirjam Groenendijk, Esther de Leeuw en Ida de Jong

 

Ben je nadat je gestopt was ook van het CKV-podium verdwenen of ben je voor de club bewaard gebleven?

“Ik heb verschillende teams training gegeven waarbij mijn tijd als trainer van de J1 – nu de A1 – mij het meest bijgebleven is. Nu ik het zeg, realiseer ik me dat ik destijds nog gewoon in 1 speelde. Het was midden jaren ’80. Hoogtepunt in die periode was het kampioenschap op het veld gevolgd door een NK ergens in Zeeland. Souburg geloof ik. Ik had zelf ervaring opgedaan hoe je het beste zo’n kampioenschap kon benaderen en dus pakten we het serieus aan. Resultaat Kampioen van Nederland. Een geweldig team was dat en het barstte van het talent. Enkele namen; Jeroen van Gulik, Ruud Hogeweg, Jack de Ruiter, Duco de Jong, Carla de Groot, Jolanda Vis, Mirjam Groenendijk, Jacqueline van Herwaarden, Pien de Ruiter en Ida de Jong. Veel van deze spelers hebben daarna de weg naar Nieuwerkerk 1 gevonden.”

Nieuwerkerk J1 1984/85. Staand vlnr: Lion van Klooster, Ruud Hogeweg, Jeroen van Gulik, Jack de Ruiter, Arnold “Cor” de Groot, Duco de Jong, Gert-Jan Kalisvaart, Kees Knuisting Neven
Zittend vlnr: Carla de Groot, Jolanda Vis, Margreet van de Ben, Mirjam Groenendijk, Jacqueline van Herwaarden, Carolien “Pien” de Ruiter, Ida de Jong en Miranda van der Flier


“Naast trainer van Junioren 1 ben ik ook jaren TC-lid geweest en voorzitter JTC. In de jaren negentig heb ik zelf het initiatief genomen om een JTC op te zetten. Daarvoor bestond dit nog niet en werden de indelingen van de jeugdteams voor een groot gedeelte gedaan door de wedstrijdsecretarissen. Met Henk Jan Steenwijk, Marja van der Herik en Gerda van der Knaap vormden wij de eerste JTC. We organiseerden selectietrainingen, clinics en zochten de juiste jeugdtrainers bij de ploegen en waar nodig probeerden wij de trainers te begeleiden. Zo stonden wij aan de wieg van de eerste serieuze jeugdopleiding van Nieuwerkerk. Dat geeft mij nog steeds een trots gevoel.”

Kom je nog wel eens bij onze club?

“Tot vorig jaar bezochten Dita en ik de thuiswedstrijden van het tweede om de verrichtingen van Lisette te bekijken. Helaas moest zij vanwege een ernstige blessure haar korfbalcarrière vroegtijdig beëindigen. Het is er helaas nog niet van goedgekomen, maar ik wil zeker snel weer eens komen kijken. Ik ben benieuwd hoe het eerste het er in de Hoofdklasse gaat afbrengen.”

 

Wil je als vader, opa, oud-trainer én grondlegger van onze JTC onze jeugd nog iets meegeven?

“Geniet van de tijd dat je in de jeugd speelt en probeer zoveel mogelijk te leren want hier word je al als korfballer gevormd.”