CKV Nieuwerkerk

Hoe is het nu met .... Een nieuwe rubriek waarin we in gesprek gaan met oud-selectiespelers -en trainers van onze vereniging. Ook proberen we veel oude foto’s te plaatsen.

Na een drietal selectiespelers pakken we nu door met een oud-staflid. We hebben nog een aantal trainers op ons wensenlijstje staan, maar we trappen lekker af met een bij velen bekend gezicht. In de ruim 20 jaar dat hij aan onze clubverbonden was, heeft hij er ruim 833 kilometer tape doorheen gejast (en dan rekenen we de 50 kilometer tape van Henk Collee – standaard 10 centimeter boven de sokken uit - gemakshalve niet mee) en 147 hectoliter massageolie. Dat kan er natuurlijk maar eentje zijn: Dolf Nome! 

Dolf leuk dat je er bent. Brand maar los, want jou kennende zal je ons veel te vertellen hebben.
“Okay ik ben dus Dolf Nome, 62 jaar en woonachtig in Capelle aan den IJssel. Ik ben getrouwd met Els en vader van Tim. Ik ben al een aantal jaren werkzaam als Senior Mechanical Engineer bij DAMEN. Dat hoop ik ook nog een tijdje (tot mijn pensioen ;-)) te blijven doen! Ik sta geregeld op de golfbaan, mijn “nieuwe” sport en daarnaast ben ik natuurlijk nog geregeld langs de lijn van het korfbalveld te vinden.”

Hoe ben je destijds bij onze club terecht gekomen? En in welk jaar was dat?
“Ik ben in 1992 via Willem-Jan van Gulik, destijds speler van Nieuwerkerk 1, terecht gekomen bij de club. Wij kenden elkaar van onze periode bij Trekvogels, waar ik destijds ook al verzorger was. Nieuwerkerk was kampioen geworden en ging Overgangsklasse spelen. Na een goed gesprek met Willem-Jan en Ruud van Balkom (coach van Nieuwerkerk 1) besloot ik mij als verzorger aan te sluiten bij het team en de club. Een verzorger was destijds echt luxe voor Nieuwerkerk!”

 

Wie volgde je op en wie volgde jou weer op? En wat ben je gaan doen na je periode bij onze club?
“Zoals ik net zei was het hebben van een verzorger voor Nieuwerkerk, maar ook in korfballend Nederland destijds luxe. Ik was dan ook de eerste op de club. Toen ik na 20 jaar stopte pakte Jasper Tuitel mijn werkzaamheden op die vervolgens werd opgevolgd door Edwin Puijmbroeck. Toen hij stopte heb ik een korte rentree van een seizoen gemaakt waarna Michiel de Jong mij opvolgde!”

Weet je nog iets van de eerste kennismaking met de groep?
“Ik weet daar niet heel veel meer van…ik kwam binnen in een groep die aan de start stond van een nieuw avontuur, ze waren natuurlijk net gepromoveerd. Ook de eerste wedstrijden zijn me niet heel goed bijgebleven.”


Wat deed je destijds in het dagelijks leven?

“Ook toen was ik werkzaam als engineer. En, ik was druk met het vaderschap! Een jaar eerder (1991) werd namelijk mijn zoon Tim geboren!”

Hoe zat het met jullie trainingsfrequentie en intensiteit?
We trainden destijds twee keer in de week, op gras. Onder Ruud van Balkom was de intensiteit al hoog, maar met het aanstellen van Bram Rog werd dat alleen maar meer. Wat er zelfs toe leidde dat ik nog tot in de late uurtjes bezig was met verzorgen. Maar dit was naar mijn idee wel de start van de professionalisering van onze vereniging!”

Wat voor type verzorger was je?
“Dat kan je denk ik het beste vragen aan de mensen die ik in die 20 jaar allemaal op de massagetafel heb gehad. Als ik de verhalen teruglees in het boek wat ik destijds met mijn afscheid heb gehad, werd ik door veel selectiespelers gezien als “ontzorger”. Ik was naast verzorger ook een luisterend oor en was altijd op alles voorbereid van extra handdoek, paar schoenen tot ondergoed.”

 

En als je je zelf als oud-korfballer zou moeten vergelijken met die lange mannen van toen?
“Kijkend naar de mannen van toen (Jeroen van Gulik, Willem-Jan van Gulik, Jack de Ruiter en Erik Rook) moet ik toegeven dat ik kwalitatief onder zou doen. Maar in vergelijk qua karakter en type spel zou ik mezelf het meest vergelijken met Erik Rook.”

Welke wedstrijd zal je altijd bijblijven en waarom?
“Dat moet de wedstrijd bij en tegen Kinderdijk zijn. Twee weken voorafgaand aan die wedstrijd was de vader van Willem-Jan en Jeroen plotseling overleden. Een groep vol emotie, speelde een weergaloze wedstrijd waarna we na de wedstrijd met z’n allen stonden te janken langs de kant…”

Welk seizoen zal je altijd bijblijven en waarom?
“Ik heb in die 20 jaar heel veel hoogte- en dieptepunten meegemaakt. Met natuurlijk ook aardig wat kampioenschappen, maar als ik toch een seizoen moet kiezen is het wel het eerste seizoen waarin ik met mijn eigen zoon kon gaan werken. Zij debuutjaar in Nieuwerkerk 1 in 2009. (stukje vaders trots ;-))”

Beste speler/ster in jouw periode?
“Bij de mannen vind ik dat een lastige keuze. We waren als Nieuwerkerk een gevaar met 4 x 2 meter in het veld! Maar als ik toch moet kiezen: Jeroen. Bij de dames zijn dat Mirjam Groenendijk en Viola Cornelisse!”

Welke spelers zijn je bijgebleven?
“Erik Rook, zo mooi om zijn wedstrijdvoorbereiding te zien. Erik stopte altijd meteen met inschieten als hij een goed gevoel had, dat kon dus bij 2 schoten al zo zijn. Daarnaast de zusjes Harms, geregeld bij mij op de massagetafel, maar ook altijd last van koude handen…vindt daar maar eens een goede oplossing voor. Maar ook Martin Verkleij met zijn waanzinnige schot.”

Als je 1 anekdote zou mogen vertellen, hoe zou deze dan luiden?
“We speelden een wedstrijd in Heerenveen, toen Jake Oudijk er na 2 uur rijden in de sporthal achter kwam dat hij zijn schoenen was vergeten. Ik heb toen mijn schoenen, weliswaar een maatje te klein, afgestaan zodat hij kon spelen. Kwam het toch nog van pas, een verzorger met maatje 45+!”

 

Hoe zou je onze club destijds typeren?
“Als een mooi, hechte vereniging met grote ambities. We liepen toen bijvoorbeeld al in mooie trainingspakken van PTT Autolease. Dat was voor een afdelingsclubje uit de polder best revolutionair!”

Kom je nog weleens bij onze club? Zo ja wat valt je op?
“Ik kom er nog regelmatig. Natuurlijk om naar Tim te kijken. In de zaal wat meer dan op het veld omdat ik zaterdag overdag vaak op de golfbaan sta! Het mooiste vind ik dat het altijd weer een feest van herkenning is, met de oude garde langs de lijn. Ik hoop dat aankomend seizoen (in die hoofdklasse) ook mee te maken!”

Heb je nog (speciale) contacten / vriendschappen overgehouden aan je tijd bij Nieuwerkerk?
“Het is voor mij op de club altijd nog een feest van herkenning. Ik sta geregeld nog met oud-spelers/coaches langs de lijn en haal natuurlijk nog regelmatig verhalen op uit die periode van 20 jaar!”

 

Kan je het korfbalspelletje van nu vergelijken met dat uit jouw periode?
“Totaal niet. Ik vind het spel van nu soms nog behoorlijk wat aan creativiteit missen. Daarentegen is het spel wel een stuk dynamischer en sneller geworden.”

Wat zou je onze jeugd willen meegeven?
“Ik houd ervan als spelers zichzelf uitdagen om te kiezen voor het onverwachte. Zorg dat je spel niet te voorspelbaar wordt en probeer zo je tegenstander elke week te verrassen. Ik leg dan altijd de nadruk op de timing waarmee iets gedaan wordt. Effectiviteit in je actie en afronding. Maar bovenal: geniet! Wees trots op dat blauwzwarte tenue!”

Heb je nog een boodschap voor de spelers uit jouw selectie? Zo ja, roep maar!
“Werk vooral mee aan deze schitterende rubriek! Ik vind het echt een feest om de verschillende interviews te lezen en natuurlijk ook mijn bijdrage te leveren! Dit is uiteraard een oproep aan behoorlijk wat spelers aangezien ik er behoorlijk wat heb zien komen en gaan. Dat is ook het mooie van die 20 jaar, ik heb spelers volwassen zien worden, van een debuut op hun achttiende, relaties, huwelijken, kinderen tot het afsluiten van hun korfbalcarrière in de selectie.”

 

Dat is erg leuk om van je te horen Dolf. We zullen zeker op volle toeren doorgaan en hopelijk zullen er nog vele verrassende en bijzondere edities volgen. En wie moeten we ook zeker voor deze rubriek vragen?

“Zijn naam is al een aantal keer in mijn verhaal naar voren gekomen: Willem-Jan van Gulik!”

 

Dolf, we vonden het een genot je verhalen en ervaringen te horen. En velen met ons, dat kan niet missen. Tot snel!